VERLATE ONTWIKKELING
Een moeder belt voor haar zoontje Pim. Pim is laat in zijn ontwikkeling. Hij is bijna 2 jaar en loopt nog niet. Hij wil niet op zijn benen staan en vind het niet fijn om onder zijn voeten aangeraakt te worden. Pim is medisch onderzocht maar er zijn geen redenen gevonden waarom hij niet kan of wil lopen. Ze wonen ver weg en daarom vraagt de moeder telefonisch of ik wat voor Pim kan doen, of ik hem kan behandelen. Als ik mogelijkheden zie, heeft ze de lange reis er graag voor over.
Ik leg aan de moeder uit dat ik pas kan zeggen of ik iets voor Pim kan betekenen na een bioresonantietest. Ik stel voor om de test op afstand uit te voeren. En vraag haar om wat haren van Pim naar mij op te sturen. Uit de bioresonantietest komt een belasting met een tropische schimmel naar voren. De schimmel komt normaal gesproken bij dieren voor en kan kreupelheid veroorzaken. De moeder vertelt dat Pim niet direct met dieren in aanraking komt maar dat de vader wel in een slachterij werkt.
Voordat ze de lange reis naar mij toe gaan maken, stel ik aan de moeder voor om eerst te proberen of Pim ook op afstand behandeld kan worden. De behandeling van de schimmel zet ik met het bioresonantieapparaat op een speciale vloeistof en stuur deze naar hen toe. Tevens mag Pim tijdens de behandeling geen suiker (of voedingsproducten waarin suiker verwerkt zit) eten. Schimmels leven namelijk van suiker en groeien hier extra goed door. Door geen suiker te eten honger je de schimmel uit en is hij beter te behandelen. Na twee weken neemt de moeder contact met mij op. Ze is dolblij. Pim loopt.
